Μέρες παρέλασης και κληρώσεων για τη σημαία. Χαρά, ματαίωση, συγκίνηση και κυρίως συνειδητοποίηση και αποδόμηση. Μια μεγάλη συζήτηση με το μεγάλο πια παιδί μας. Για το τι είναι η σημαία. Τι είναι αριστεία. Ποιος αξίζει να την κρατά και ποιος αποφασίζει για αυτό; Και γιατί πρέπει να την κρατά ένας ή δύο; Γιατί πρέπει η αριστεία να αποτυπώνεται σε νούμερα; Και ο “άριστος” ποιος είναι; Μετριέται ο κόπος ενός μαθητή ή δυσκολίες που δεν μπόρεσε να ξεπεράσει; Πάει μόνος; Κουβαλά και τον γονιό του;
Σε μια εκπαίδευση που επιμένει να αποτυπώνει σε νούμερα και επιδόσεις θα πω πως η σημαία είναι ένα σύμβολο. Είναι πιθανόν η αποτύπωση της ιστορίας και της κουλτούρας ενός τόπου. Η σημαία εκπροσωπεί πολλά και βαθύτερα ακόμα πράγματα. Δεν θα πρέπει να αποτελεί κίνητρο για επίδοση. Δεν θα πρέπει να αποτελεί επιβράβευση ούτε καν σημείο ανταγωνισμού. Ούτε να υπονοεί ότι την αξίζουν λιγότερο ή περισσότερο τα παιδιά. Αν Η σημαία εκπροσωπεί πολλά και βαθιά πράγματα. Δεν θα πρέπει να αποτελεί κίνητρο για επίδοση. Δεν θα πρέπει να αποτελεί επιβράβευση ούτε καν σημείο ανταγωνισμού. Ούτε να υπονοεί ότι την αξίζουν λιγότερο ή περισσότερο τα παιδιά. Αν θέλουμε να αλλάξει η παιδεία, ας πάψουμε να υπονοούμε λάθος πράγματα.
Η περήφανη μαμά ενός “άριστου”.
