Ένα από τα πράγματα που κάνει την παιδαγωγική Montessori ξεχωριστή, είναι το υλικό που μετά από πολλά χρόνια έρευνας κατέληξε να προτείνει ανά ηλικία για την εκπαίδευση των παιδιών. Και ιδού η παγίδα που πέφτουν συχνότερα οι γονείς που προσεγγίζουν την παιδαγωγική Montessori: νομίζουν πως αν ετοιμάσουν δραστηριότητες κατά γράμμα και τις προσφέρουν στα παιδιά ως δια μαγείας τα παιδιά θα γίνουν “κάτι ” άλλο από αυτό που ήταν. Ευτυχώς αυτό δεν πιάνει ποτέ, και λέω ευτυχώς γιατί θα ήταν τρομερά επικίνδυνο αν συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Το υλικό περιβάλλον δεν είναι τίποτα άλλο από τον καθρέφτη της γενικότερης γνώσης και στάσης που έχουμε απέναντι στο παιδί. Για αυτό πριν αγοράσουμε οποιοδήποτε εξειδικευμένο σούπερ παιχνίδι χρειάζεται όπως συνήθως να κάνουμε μια κουβέντα με τον εαυτό μας για το πως και κατά πόσο γνωρίζουμε το παιδί.
Σκέφτηκα λοιπόν να υπενθυμίσω αυτά τα πρώτα και πολύ σημαντικά που πρέπει να γνωρίζουμε για το παιδί και τα οποία πρέπει να είναι γνώμονας και οδηγός μας για ότι του προσφέρουμε.
Πριν ασχοληθούμε με το παιδί πάντα πρέπει να ασχολούμαστε με το εαυτό μας, να μάθουμε τις αντιδράσεις και τα όρια μας.
Να συνειδητοποιήσουμε ότι το παιδί είναι ένας άνθρωπος που διανύει, μια μοναδική για την ζωή του, περίοδο.
Να μάθουμε τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά της ηλικίας. Για την μοντεσσόριανη φιλοσοφία ειδικότερα, η γνώση για τον αφομοιωτικό νου, τις ευαίσθητες περιόδους και τις ανθρώπινες τάσεις, είναι η βάση για να μπορούμε να πούμε ότι προσεγγίζουμε σωστά τα πρώτα 6 χρόνια ζωής ενός παιδιού αλλά και όσα θα διαμορφώσει και αργότερα.
Να βάλουμε τον εαυτό μας σε διαδικασία να παρατηρεί συχνά, αβίαστα και ουσιαστικά το παιδί μας όχι με διάθεση να κρίνουμε ή να βγάλουμε συμπεράσματα αλλά με το κίνητρο να καταλάβουμε όσα μπορεί και όσα προσπαθεί να κάνει. Για να μάθουμε το σώμα του.
Για να αναγνωρίσουμε την ιδιοσυγκρασία του. Η οποία όμως, δεν φταίει για όλες τις δύσκολες συμπεριφορές του.
Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό, θα μας οδηγήσουν να οργανώσουμε εύστοχα το υλικό και το περιβάλλον του σπιτιού μας. Και τότε έχουμε πολλές πιθανότητες πρώτα από όλα να χτίσουμε μια υγιή σχέση με το παιδί που θα βασίζεται σε όσα πραγματικά έχει ανάγκη και θα αποφύγουμε να κάνουμε όχι όσα απλά επιτάσσει η ¨ηλικία” του και οι συγκρίσεις με τα συνομήλικα ξαδερφάκια του.
Το υλικό λοιπόν της μεθόδου Μontessori είναι βαθιά επιστημονικό αλλά μπορεί και να μην είναι ,αν χρησιμοποιείται χωρίς κανένα γνωστικό υπόβαθρο και καμιά διάθεση κατανόησης του έργου της παιδικής ηλικίας.
Η Maria Montessori, στους δικούς της καιρούς μίλησε για την στάση μας απέναντι στον νέο άνθρωπο που γεννιέται, ξεδιπλώνοντας μια ολόκληρη φιλοσοφία απέναντι στην ζωή. Μου ‘ρχεται στο νου το παρακάτω απόσπασμα όταν πολλές φορές με κυριεύει αυτή η παράξενη “εξουσία” του γονιού…
“The parents of a child should not be the creators but his guardians.” M.Montessori (1870-1952)
Ας αφήσουμε λοιπόν τις αναποτελεσματικές “αποτελεσματικές” μεθόδους κι ας πάμε στην ουσία.
