ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ
01/02/2025
Έχω το κακό συνήθειο να μην ησυχάζω όταν είμαι μόνη σε δημόσιους χώρους.Απόγευμα Σαββάτου σε πάρκο… χωρίς παιδί και με
Έχω το κακό συνήθειο να μην ησυχάζω όταν είμαι μόνη σε δημόσιους χώρους.Απόγευμα Σαββάτου σε πάρκο… χωρίς παιδί και με
Μέρες παρέλασης και κληρώσεων για τη σημαία. Χαρά, ματαίωση, συγκίνηση και κυρίως συνειδητοποίηση και αποδόμηση. Μια μεγάλη συζήτηση με το
Η αλήθεια είναι ότι 24ωρο της μοντεσοριανής εκπαιδευτικού Ντίνας Νομικού, συζύγου του Κυριάκου, μητέρας του 4χρονου Δημήτρη και εγκύου στον
Την Γιούλη τη «γνώρισα» σε μια ιδιαίτερη προσευχή ενός επαρχιακού δημοτικού σχολείου. Ένα κινητικό παιχνίδι με όλο το σώμα παρόν
Τον τελευταίο καιρό έχω αναπτύξει δεσμούς αγάπης με καράβια, αεροπλάνα και τρένα. Και, ως γνωστόν, όπου συνωστίζεται κόσμος το μάτι
Αν κάτι μου έμεινε από το φετινό οικογενειακό μας Πάσχα είναι η μάχη που έδωσα με τον εαυτό μου να
Μιας και ο χειμώνας μάς άφησε, όπως θέλω να εύχομαι, σκέφτηκα ότι πολλά παιδιά, τώρα που καλοκαιριάζει, θα μπουν στα
Η θέση που βρέθηκα πριν απο λίγο καιρό, αυτή στο να ταλαντεύομαι ανάμεσα στα ναι και στα όχι των δύο
Συνήθως λέω στους γονείς και στον εαυτό μου βεβαίως βεβαίως, πως τα “γιατί” των παιδιών κάτω από 3 είναι “θέλω
Από την αρχή της μνήμης μου έχω την εικόνα του γυμνού σώματος ως κάτι φυσιολογικό. Και ας μεγάλωσα σε μια
Γιατί χρειάζονται χρόνο τα δίχρονα- τρίχρονα παιδιά; Στα δεύτερα παιδία μας, μας εκπλήσσουν λιγότερα πράγματα κι έχουμε πιο πολύ ψυχραιμία
Η παιδαγωγική απαιτεί ευελιξία και πολυφωνία. Μετά την μεγάλη παύση ξεκινάμε επιτέλους εργαστήρι. ΔΙΑΡΚΕΙΑ 6 μηνιαίες συναντήσεις πάνω στην βασική
Έχω το κακό συνήθειο να μην ησυχάζω όταν είμαι μόνη σε δημόσιους χώρους.Απόγευμα Σαββάτου σε πάρκο… χωρίς παιδί και με
Μέρες παρέλασης και κληρώσεων για τη σημαία. Χαρά, ματαίωση, συγκίνηση και κυρίως συνειδητοποίηση και αποδόμηση. Μια μεγάλη συζήτηση με το
Η αλήθεια είναι ότι 24ωρο της μοντεσοριανής εκπαιδευτικού Ντίνας Νομικού, συζύγου του Κυριάκου, μητέρας του 4χρονου Δημήτρη και εγκύου στον
Την Γιούλη τη «γνώρισα» σε μια ιδιαίτερη προσευχή ενός επαρχιακού δημοτικού σχολείου. Ένα κινητικό παιχνίδι με όλο το σώμα παρόν
Τον τελευταίο καιρό έχω αναπτύξει δεσμούς αγάπης με καράβια, αεροπλάνα και τρένα. Και, ως γνωστόν, όπου συνωστίζεται κόσμος το μάτι
Αν κάτι μου έμεινε από το φετινό οικογενειακό μας Πάσχα είναι η μάχη που έδωσα με τον εαυτό μου να
Μιας και ο χειμώνας μάς άφησε, όπως θέλω να εύχομαι, σκέφτηκα ότι πολλά παιδιά, τώρα που καλοκαιριάζει, θα μπουν στα
Η θέση που βρέθηκα πριν απο λίγο καιρό, αυτή στο να ταλαντεύομαι ανάμεσα στα ναι και στα όχι των δύο
Συνήθως λέω στους γονείς και στον εαυτό μου βεβαίως βεβαίως, πως τα “γιατί” των παιδιών κάτω από 3 είναι “θέλω
Από την αρχή της μνήμης μου έχω την εικόνα του γυμνού σώματος ως κάτι φυσιολογικό. Και ας μεγάλωσα σε μια
Γιατί χρειάζονται χρόνο τα δίχρονα- τρίχρονα παιδιά; Στα δεύτερα παιδία μας, μας εκπλήσσουν λιγότερα πράγματα κι έχουμε πιο πολύ ψυχραιμία
Η παιδαγωγική απαιτεί ευελιξία και πολυφωνία. Μετά την μεγάλη παύση ξεκινάμε επιτέλους εργαστήρι. ΔΙΑΡΚΕΙΑ 6 μηνιαίες συναντήσεις πάνω στην βασική
Γεννημένη στον Πειραιά το 1980. Η τελευταία γενιά που έπαιξε σε αλάνες της πόλης, αδυνατώ να καταλάβω πώς οργανώνεται το «ελεύθερο» παιχνίδι.
Σπούδασα νηπιαγωγός στο ΕΚΠΑ, ειδικεύτηκα στην παιδαγωγική Montessori και στη συστημική συμβουλευτική οικογένειας.
Ζω και εργάζομαι κοντά σε παιδιά και οικογένειες από το 2003, σε τάξεις και σεμιναριακές ομάδες. Παρατηρώ και οργανώνω παιδαγωγικά προγράμματα και χώρους από το 2007.
